Karol Kossak, urodzony w 1896 roku we Lwowie, to wybitny polski malarz, którego twórczość zdominowały sceny z motywami koni oraz fantastyczne i bajkowe ilustracje.
Jego prace, tworzone głównie techniką akwareli, wyróżniają się niezwykłą precyzją i artystycznym wyczuciem. Studiował sztuki piękne w Krakowie pod okiem znanych artystów, co kształtowało go jako mistrza polskiej sztuki.
Malarstwo
Artysta wywodzący się ze znanej artystycznej rodziny Kossaków, zyskał uznanie za swój niepowtarzalny styl, łączący realizm z subtelną aurą fantazji. Jego obrazy często przedstawiały konie w dynamicznych scenach, pełne ruchu i życia, ukazując jednocześnie piękno polskiego krajobrazu. Lekcje malarstwa pobierał we Lwowie u Zygmunta Rozwadowskiego oraz Stanisława Kaczora Batowskiego.
Studiował w Krakowie, gdzie szkolił się także w pracowni Wojciecha Kossaka. Obok charakterystycznej dla Kossaków tematyki związanej z motywami koni, Karol malował pejzaże i zajmował się także ilustracją książkową. Posługiwał się niemal wyłącznie akwarelami i piórkiem.
Znany z niezwykłej umiejętności oddawania dynamiki ruchu oraz piękna polskiego krajobrazu, stworzył dwa szczególnie rozpoznawalne dzieła: „Sanna” oraz „Przejażdżka”.
Oba obrazy doskonale reprezentują jego fascynację końmi i scenami z życia polskiej wsi, stanowiąc jednocześnie kwintesencję jego artystycznego stylu.
Od Lwowa do Ciechocinka
Przed wojną wystawiał niemal w całej Polsce. Jego dzieła można było zobaczyć we Lwowie, Krakowie, Poznaniu, czy Warszawie. W 1950 wstąpił do Związku Plastyków. Po zakończeniu wojny wystawiał w Warszawie, Toruniu, Ciechocinku, z którym związał znaczną część swojego życia i gdzie zmarł w 1975 roku. Artysta mieszkał w domu przy ulicy Traugutta 12.
